Showing posts with label Humour. Show all posts
Showing posts with label Humour. Show all posts

Sunday, October 16, 2011

ഒരു പാഴ്ശ്രമം

ഞാനൊരു കവിത എഴുതിയാലോ ?
സുമയും, പിന്നെ  പാര്‍വണവും  എഴുതുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍ 
എനിക്കും ഒരു മോഹം 
പെട്ടെന്ന് വീശിയ കാറ്റാണ് മോഹ കാരണം 
പരീക്ഷ നടക്കുന്നു.. 
അഞ്ചും മൂന്നും എട്ടു കുട്ടികള്‍ ആഞ്ഞിരുന്നു എഴുതുന്നു 
രണ്ടാം നിലയിലെ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലെ ജനാലയിലൂടെ ...
നിനച്ചിരിക്കാത്ത തണുത്ത കാറ്റ് 
മഞ്ഞിലകള്‍ മഴ പോലെ ചെരിഞ്ഞു  പെയ്തിറങ്ങുന്നു
മാനത്തു  നിന്നും
അരയാല്‍ മുത്തച്ഛന്‍ ഗാംഭീര്യത്തോടെ 
ചെറുരോമങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു  വീണതറിയാതെ  ധ്യാനത്തില്‍ ..
മാവും ഞാവലും പ്ലാവും മുരുക്കും
കുടഞ്ഞു കളയുന്ന പാഴിലകള്‍ 
തീവണ്ടിഒച്ച പോലെ ദൂരെ ദൂരെ നിന്നും ഒരു ഇടിമുഴക്കം 
മഴയ്ക്ക് പെയ്യാന്‍ അങ്ങനെ  കാലം ഒന്നുമില്ലല്ലോ
ദൈവമേ പുതിയ woodland shoes ആണല്ലോ കാലില്‍ 
അഞ്ചു മണിക്ക് മണിയടിക്കുമ്പോള്‍ ഓടി എത്തണ്ടേ വീട്ടിലേക്കു 
അത് നനഞ്ഞാല്‍ നാശമാകുമല്ലോ
ചെരുപ്പില്ലാതേ നടക്കാന്‍ പഠിപ്പനുവദിക്കുന്നുമില്ല      

ശേ
ഇതൊരുമാതിരി 
"രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ പാഹിമാം 
വിത്തിനിട്ടചേനയെടുത്തവിചുതിന്നതാരെടി"

ഇങ്ങനെയുള്ള ഞാന്‍ ആണോ കവിത എഴുതാന്‍
അല്ല പിന്നെ !!!
അതൊക്കെ അറിയാവുന്നവര്‍ ചെയ്യട്ടേ !

കാണാം .. സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പിഗ്മ  




   
  




Thursday, August 4, 2011

Virtual Reality


Like how sweetness cannot be defined, but ought be savoured .. so is the addiction to the virtual world. At times I am hesitant to admit that I am addicted, otherwise rash enough to claim that I am de-addicted. 
When I am accused at home of being careless and lost in dreamy world, I revert back with my dozen logic and knee long arguments, that I proclaim myself as the hardworking and pious researcher, who without fail attends to all the chores required of a wife, a mother and a home maker, yet sits longs hours of the night so committed to her work and the pleasure which comes out of it. To bring more authenticity to my honesty, I also most carelessly admit that I do entertain myself in the virtual world and that it is fun to play games in chat rooms (and bully others too!). 
For this oration  of mine, what I get in return from my ‘good’ half (cant say ‘better’ for fear of breaking rules of Wren and Martin) is a meaningful nod or a hum (“no point telling this lady.. better keep quiet” .. I hear from his eyes).The other day when my mother rang up, he advised her to take an internet connection so that she could contact me. 

During my phases of acute addiction, I search for the beyluxe emoticons (the smileys), when I hear a joke I look out for the limbs beating laughter , or when I am annoyed for the muttering browny and find myself at a loss of words to express myself effectively without these. 
Worse is when I become very absent minded and end up a sorry figure, the crazy lost soul. The other day when we returned from an evening out, and when my Boss pulled himself, our son and the shopping out of the car, I remained inside blissful and lost, dreamy eyes and smile twisting my lips at its ends. When I was shaken, I gave the most sober of my stupid expressions and doggedly followed them home. 
Few months back at the Panchayat election poll, taking my six year old along with me as I entered the polling room, I was asked to stand for the identity verification snap on the marked paper on the floor. Most obligedly I made my son stand there and asked him to look straight. The officers were zapped seeing an insane woman, probably illiterate, they calmly advised me that the snap is required of me, the voter. Turning back sheepishly to look at my mentor hoping he hadn’t got another proof of my presence of mind,I saw on his face the head hitting smiley, violently bashing his pony tailed head on the pole;)

Monday, April 11, 2011

ഒരു പല്ലും ചില വീട്ടുകാര്യങ്ങളും..

രണ്ടു ദിവസമായി ആദി പറയുന്നു അവന്റെ ഒരു പല്ലിനു ഒരു ആട്ടം എന്ന്. ആദ്യത്തെ പല്ലാണ് .. പോകാന്‍ വേണ്ടി ആടുന്നത്. എനിക്ക് ഒരു രസം ഒക്കെ തോന്നി. കളിയാക്കിയാല്‍ അവന്‍ ജിന്ന്‍ കൂടിയത് പോലെയാകും. അത് കൊണ്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു, മോനു പല്ല് പോയാല്‍ പിന്നെ എന്താ? അവന്റെ ഉടനെയുള്ള ഉത്തരം : " അത് ഞാന്‍ pillow യുടെ അടിയില്‍ വെയ്ക്കും. അപ്പോള്‍ അടുത്ത ദിവസം എനിക്കൊരു gold coin കിട്ടും". അവന്റെ എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും ഞാന്‍ കുട പിടിക്കാറുണ്ട്.. ഇതിനും അതേയ്..ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും ആ gold coin സ്വപ്നം കണ്ടു .. അതിനെ കുറിച്ച് ആധികാരികമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു.. കൂലംകഷമായി തന്നെ. ഇതൊക്കെ കണ്ടു രണ്ടിനും വീണ്ടും വട്ടായല്ലോ എന്നാ ഭാവത്തില്‍ വീട്ടിലെ ഗൃഹനാഥന്‍.. ഞങ്ങടെ അച്ഛന്സ്. 

ഇന്നലെ രാത്രി ആദി വീണ്ടും വന്നു പല്ല് പുരാണവും ആയി.. അത് വീണാല്‍ വേദനിക്കുമോ തുടങ്ങിയ കിന്നാരം.. വീണ്ടും   ചര്‍ച്ച ചെയ്തു തളര്‍ന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കൊതി , ഒന്ന് ചിക്കന്‍ അടിച്ചാലോ.. അച്ഛന്സിനെ പറഞ്ഞു വല്ല വിധവും എണീപ്പിച്ചു രാത്രി അല്‍പ്പം വൈകിയെങ്കിലും ചിക്കന്‍ തിരക്കി യാത്രയായി. പല്ല് പുരപുറത്ത് കളയണം എന്ന വാദം അവന്‍ തട്ടി കളഞ്ഞു. അത് pillow കീഴില്‍ തന്നെ വെയ്ക്കണം അത്രേ. ആലോചിക്കുമ്പോള്‍  വല്ലാതെ.. എന്തേലും  ആവട്ടെ അവന്റെ സ്വപ്നം അല്ലെ, തകര്‍ക്കണ്ട എന്ന് തീരുമാനം ആയി. ചിക്കന്‍ lollipop ചൂട് കൂടുതല്‍ ആണ്. എന്നാലും ഒരു വിധം അവന്‍ കഴിക്കുന്നുണ്ട്. ദാ കിടക്കുന്നു പല്ല് പ്ലേറ്റില്‍. അതിനെ പൊതിഞ്ഞെടുത്തു അച്ഛന്സിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. എനിക്ക് വയ്യ അത് പിടിക്കാന്‍. വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരും വഴിയൊക്കെ ഞാന്‍ അവനോടു പല്ല് ബ്രഷ് ചെയ്യുന്നതിന്റെ മാഹാത്മ്യതേ പറ്റി ഒക്കെ വിസ്തരിച്ചു. വീടെത്തിയാല്‍   ഉടനെ ബ്രഷ് ചെയ്യും എന്ന് അവന്‍ വാക്കും തന്നു.  

വീടെത്തിയപ്പോള്‍ agenda no.1 ആദി പ്രഖ്യാപിച്ചു , അവന്റെ പല്ല് കഴുകി കൊടുക്കണം. ഞാന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് ഉറക്കം മറന്നു. എന്റെ മോന്‍ അനുസരണ  പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. വന്ന ഉടനെ പല്ല് തേയ്ക്കാന്‍ എന്റെ സഹായം ചോദിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ബ്രഷ് എടുത്തു പേസ്റ്റ് ഞെക്കി ഞാന്‍ ready.  അപ്പോള്‍ അവന്റെ പുറത്തു പിന്നെയും ആ ജിന്ന്‍ കൂടിയോ. 'you are cheating me' എന്നാ മുടിഞ്ഞ ഇംഗ്ലീഷും. ഒന്നും പിടി കിട്ടാതെ ഞാന്‍ നോക്കി. അവന്‍ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു, എന്റെ പല്ല് കഴുകി തരാതെ ഞാന്‍ ബ്രഷ് ചെയ്യില്ല. ഓ അപ്പോള്‍ അതാണ്‌ കാര്യം. അച്ഛന്സിനെ വിളിച്ചു ഏല്‍പ്പിച്ചു ആ കൃത്യം. ഞാനങ്ങു മാറി.. ഒരു instruction ഉം കൊടുത്തു, washbasin ഇല്‍ വെച്ച് കഴുകണ്ട, വീണു പോയേക്കാം. ആര് കേള്‍ക്കാനാ. എന്തായാലും അത് പോയി. അച്ഛന്സ് കുനിഞ്ഞു  നിന്ന് ചിരിക്കുന്നു, മോന്‍ വിതുമ്പി കരയുന്നു.

എന്റെ വക രണ്ടു ഡോസ് അച്ഛന്സിനു കൊടുത്തു മോനെ സമാധിനിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. അവന്‍ കൈ തലയില്‍ വെച്ച് എന്റെ പല്ലേ എന്ന് വിളിച്ചു കരച്ചില്‍.അച്ഛന്സ് എന്റെ പള്ളീ എന്നൊരു നോട്ടവും.  കുറ്റബോധം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ അച്ഛന്സ് ടൂള്‍ സെറ്റ് ഒക്കെ എടുത്തു പോന്നു wash basin ഇളക്കാന്‍. എനിക്ക് ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ. എന്തായാലും ഞാന്‍ ഇടപ്പെട്ടില്ലേല്‍ നാളെ plumber ക്ക് ഒരു ചെക്ക്‌ മാറാം. 

പെട്ടെന്ന് ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌  ദൈവം എന്റെ രക്ഷയ്ക്കെത്തി. ആദിയോട് പറഞ്ഞു, നമുക്ക് നെറ്റില്‍ നോക്കാം. പല്ല് കളഞ്ഞു പോയാലും അവന്റെ gold coin കിട്ടുമോ എന്ന്. ഭാഗ്യത്തിന് അവന്‍ സമ്മതിച്ചു. കുറച്ചു ഡെന്റല്‍ സയന്‍സ് , പിന്നെ അവബോധം ഇതൊക്കെയായിരുന്നു എന്റെ ഉദ്ദേശം. അവന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഞാന്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്തു : if your milk tooth falls, will you get a gold coin? ഞാന്‍ ഗൂഗിളിനോട് എന്നും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉത്തരം വന്നു. you will get a gold coin, if you keep the fallen tooth under your pillow. വീണ്ടും വിളി തുടങ്ങി.അവസാനം വേറെ ഒരു ലിങ്ക് കിട്ടി. അതില്‍ പറയുന്നതനുസരിച്ച് പല്ല് പോയാല്‍ മതി.മാലാഖ വന്നു സമ്മാനം തരും. അതൊരു വല്യ ആശ്വാസമായി.അവന്‍ അടങ്ങി. ചിലപ്പോള്‍ നാളെ കിട്ടിയില്ലേലും അടുത്ത് ഞായറാഴ്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് കിട്ടുമായിരിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ ആത്മഗതം.. ശനിയാഴ്ച്ചയെ  പറ്റൂ ഇനി കടയില്‍ പോകാന്‍ ഒക്കെ. 

എന്നും അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന മോന്‍ തീരുമാനം മാറ്റി. ഇന്ന് അച്ഛന്‍ എന്നെ തൊടാന്‍ പാടില്ല, അമ്മ എന്നെ കേട്ടിപ്പിടിച്ചോ. കിട്ടിയ അവസരം ഞാന്‍ ഒട്ടും കളഞ്ഞില്ല. വിജയിയായി കെട്ടിയോനു ഒരു നോട്ടം വിട്ടിട്ടു ഞാന്‍ ആദിയെയും ഇറുക്കി പിടിച്ചു കിടന്നു. അധികം വൈകിയില്ല, അതിനുള്ളില്‍ അവന്റെ അടുത്ത കമന്റ്‌. അമ്മേടെ ശ്വാസം എന്റെ ചെവിയില്‍ വീഴുന്നു. എന്തിനാ ഈ carbon dioxide എന്റെ ചെവിയില്‍.. അമ്മ നീങ്ങി കിടന്നാ മതി. പല്ലില്ലാത്ത വിടവില്‍ കൂടി കാറ്റ് പോയത് കാരണം dioxide 'diotctcttyyeeede' ആയി. ചിരി അടക്കി ഞാന്‍ കിടന്നു.

രാവിലെ ഒരാള്‍ അഞ്ചു രൂപ coin തിരക്കി നടക്കുന്നു. തിരക്കിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല ഈ വട്ടൊക്കെ. മോന്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ അമ്മാ എന്നാ നീട്ടിയ ഒരു വിളി. ചെന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ഊട്ടപ്പല്ല് കാട്ടി ചിരിക്കുന്നു.. കിട്ടി അമ്മാ എനിക്ക് gold coin. അത് pillow യ്ക്ക് അടിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ. ഗൂഗിള്‍ ഒക്കെ തെറ്റാണ് അമ്മാ എന്നും വിദ്വാന്റെ ഒരു പറച്ചില്‍. അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുമ്മ കൊടുത്തു പോയി ഞാന്‍. അഞ്ചു രൂപ സ്വര്‍ണ നിറത്തില്‍ ഇറക്കിയ ഭാരത സര്‍കാരിനും  RBI  യ്ക്കും  സ്തുതി...

ഇനി അടുത്ത പല്ല് ഞാന്‍ തന്നെ കഴുകി കോളാം എന്നും ആദിമോന്‍ വിഞാപനം ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്! 

Thursday, February 24, 2011

തിരുവനന്തപുരത്ത് കൂടെ..

 രാവിലെ തൈകാട്  ശാസ്താം കോവിലില്‍ നിന്ന് തൊഴുതു ഇറങ്ങിയതാണ്. ഇനിയും ഉണ്ട് പലവിധ അമ്പലദര്‍ശനം. പിറന്നാള്‍ അല്ലേ. അമ്മയെ മുഷിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് വച്ചു.    പദ്മനാഭ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പാല്പായസയത്തിനു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌. അത് വാങ്ങണം. അതിനും മുമ്പേ പഴവങ്ങാടി ഗണപതി കോവിലില്‍ നിന്നും ഗണപതി ഹോമത്തിന്റെ പ്രസാദം വാങ്ങണം. മണി എട്ടു ആകുന്നതേ ഉള്ളൂ. എന്നിട്ടും റോഡില്‍ ട്രാഫിക്‌ നു കുറവൊന്നുമില്ല. അതെങ്ങനെ ദിവസവും ആളുകള്‍ പുതിയ വണ്ടികള്‍  വാങ്ങി കൂട്ടുകയല്ലേ.  റോഡിനു മാത്രം ഒരു വളര്‍ച്ചയുമില്ല. വീതിയും നീളവും ഒക്കെ പണ്ട് മോഡല്‍ സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ളത് പോലെ തന്നെ. കഷ്ടപ്പെടുന്നത്  നമ്മളെ പോലെ ഉള്ള പാവം ഇരുചക്ര വണ്ടികള്‍. വലിയവന്മാര്‍ ഇടിച്ചു വീഴാതെ നോക്കണം. എന്റെ മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന ആ ബൈക്ക് പതുക്കെ തന്നെയാണ് നീങ്ങല്‍.  ഓവര്‍ ടേക്ക് ചെയ്യാനും മനസ്സ് വരുന്നില്ല. ആ പുറകില്‍ ഇരിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ മുഖം ഒന്ന് നേരെ കാണണം.  നല്ല മുടിയാണല്ലോ അവള്‍ക്കു. നീണ്ട അഴിച്ചിട്ട മുടി. അല്‍പ്പം നനവും കാണും. രാവിലെ കുളിച്ചതായിരിക്കും. ഇടയ്ക്കിടെ അവള്‍ വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് മുടിയിലൂടെ വിരലോടിക്കുന്നു. നല്ല ഭംഗിയുള്ള നീണ്ട വിരലുകള്‍. രണ്ടു മോതിരങ്ങള്‍ ഉണ്ട് ഇടത്തേ കൈയ്യില്‍. നടുവിരലിലും മോതിരവിരലിലും.  നെയില്‍ പോളിഷ് ഇട്ട കൂര്‍പ്പിച്ച നഖങ്ങള്‍. മുടി ഒതുക്കുമ്പോള്‍ ചെവി കാണാം, ഒരു നീണ്ട കമ്മല്‍. മുഖത്തിന്റെ ഒരു വശവും കണ്ടു അവസാനം. എന്തോ  ഒരു ഭംഗി. വിരലുകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും മുടിയിലൂടെ പരതുന്നു, നീങ്ങുന്നു, ഒതുക്കുന്നു.. തമ്പാനൂര്‍ എത്തി. വെയിലിനു ചൂട് വെയ്ക്കുന്നു. ശ്രീ വിശാഖില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് പടം ആണല്ലോ. ശ്രീ കുമാറില്‍ ദില്‍ ചാഹ്ത ഹേ.  കെ എസ്‌ ആര്‍ ടി ബസുകള്‍ വഴി മുടക്കുന്ന കാരണം വണ്ടി നീങ്ങുന്നുമില്ല. അവള്‍ വീണ്ടും  മുടിയിലൂടെ ആ വിരലുകള്‍...ഉച്ചി മുതല്‍ മുടിതുമ്പ് വരെ അവള്‍ വിരലോടിക്കുന്നു. ഉണങ്ങാനായിരിക്കും. ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് കഴിഞ്ഞു കിട്ടി വല്ല വിധേനെയും. ഷാജു ബെയ്കറിയിലെ കേക്ക് വാങ്ങണം വൈകിട്ട്.   ഇവള്‍ക്ക് കൈ കഴയ്ക്കില്ലേ ഇങ്ങനെ മുടി തടവിയാല്‍. വല്യ സുന്ദരിയാണ് എന്നുള്ള  തോന്നല്‍ കാണും. മുടിയുടെ ഭംഗിയില്‍ അഹങ്കാരവും. അല്ല പിന്നെ.. കാലില്‍ ഒരു കൊലുസ്സ് കാണാം വെള്ളിയുടെ.. ഇളം പച്ച ചുരിദാര്‍ ആണ് വേഷം, വലത്തേ കൈയ് കൊണ്ട് ഒരു ഫയല്‍ കെട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇടത്തേ കൈ തലയില്‍ തന്നെ. പഴവങ്ങാടി എത്തി. ആ ബൈകിന്റെ നമ്പര്‍ നോക്കി, KCT  755 .. യമഹ ആണ്.. ഇനി എവിടേലും വച്ചു കാണാം. അയ്യോ അവരും ഗണപതി കോവിലിലേക്ക് ആണല്ലോ, ബൈക്ക് ഒതുക്കുന്നു. അവള്‍ മുടിയിലൂടെ വിരല്‍ പരതി പരതി എന്തോ വലിച്ചെടുക്കുന്നു.. എടുത്തത്‌ നഖത്തില്‍ വെച്ച്‌ അമര്‍ത്തി.. അങ്ങ് കളഞ്ഞു... അല്ലേല്‍ വേണ്ട.. ആദ്യം കോട്ടയ്കകതേ ഹനുമാനെ തോഴിതിട്ടു വരാം ഗണപതി ഹോമത്തിന്റെ പ്രസാദത്തിനു. ഞാന്‍ വണ്ടി ഗണപതികൊവിലിനു വലതു വശത്ത് കൂടെ കൊട്ടയ്ക്കകതെയ്ക്ക് തിരിച്ചു..